۳اسف

از خودتون حمایت کنید

یکی از ایرادات بزرگ من که احتمالا شما هم درگیر اون هستید، این هست که فکر می کنم همه چیز باید از ابتدا خوب و بدون نقص باشه، حتی فکر می کنم هر کاری را از همون ابتدا باید به بهترین شکل ممکن انجامش بدم وگرنه بعد از مدت کوتاهی به احتمال خیلی قوی ولش می کنم، حتی توی یادگرفتن هم اصولا عجله دارم، فکر می کنم وقتی امروز یادگرفتن چیزی رو شروع کردم همین امروز عصر هم باید تحولات اساسی را در خودم ببینیم وگرنه شاید ادامه ندم.

وقتی سیر یادگیری یک نوزاد را از روزهای اول تا دو سالگی زیر نظر می گیریم، می فهمیم یادگرفتن علاوه بر تلاش کردن نیاز به زمان و توانمندی هم دارد، کودک از همان روزهای اول تلاش می کند تا راه برود ولی توانایی جسمی این کار را در روزهای اول ندارد، برای همین روی زمین می خزد، بعد از مدتی که ما به عنوان مربی با کودک تمرین می کنیم و تمرین می کنیم و تمرین می کنیم، و کودک دیگر توانایی جسمی خوبی پیدا کرده است، شروع می کند به راه رفتن، البته با کمک دیگران.

کودک هیچ وقت دست از تلاش کردن بر نمی دارد، یکی از دلایلش هم این است که ما از او حمایت می کنیم، مدام برای راه رفتن تشویقش می کنیم و به او برای این کار کمک می کنیم، زمان مناسبی هم در اختیار او برای این کار قرار می دهیم، ما هیچ وقت در شش ماهگی کودک را مجبور به راه رفتن نمی کنیم، چون می دانیم او توانایی آن کار را ندارد، برای همین وقتی کودک دو سالش می شود با شور و شوق و هیجان خاصی شروع به دویدن می کند و از توانایی جدیدش لذت می برد.

ما باید این را قبول کنیم که برای یادگیری هر چیزی یا به دست آوردن هر توانمندی نیاز به زمان و حمایت داریم، باید خودمون رو در مسیر یادگیری حمایت کنیم تا وسط کار کم نیاریم و با قدرت روز اول ادامه بدیم، به خصوص کارهایی که اصولا انگیزه بالایی برای انجام دادنشون نیاز داریم و اصولا در یادگیری یا به دست آوردن آنها در مدت زمان کوتاه ممکن نیست، برای همین باید در فواصل زمانی مختلف از خودمون حمایت ویژه ای به عمل بیاریم، البته می تونیم از دیگران هم بخواهیم تا در این مسیر از ما حمایت کنند.

نوع حمایت کردن به خودتون بستگی داره، هر کسی یه جوری هست، البته خیلی دوست دارم بدونم شما چطوری از خودتون حمایت می کنید، من خیلی وقت ها از دیگران برای حمایت کردن استفاده می کنم، چون نتیجه خوبی اصولا برای من به همراه داره تا اینکه خودم بخواهم این کار را انجام بدم، البته وقتی مجبور باشم، این کار را هم انجام می دهم، امیدوارم شما هم بتونید از خودتون در مسیر تحقق رویاهاتون حمایت های ویژه ای به عمل بیارید و به زودی بتونید به اونها جامه عمل بپوشونید.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

۲ دیدگاه ها

  1. اگه ۱/۱۰۰ پشتکار زمان کودکی واسه راه رفتن ، داشته باشیم خیلی از مشکلاتمون حل میشه،منم خیلی از اوقات پشتکار طلایی اون دوران یادآوری می کنم تا ادامه بدم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)