۱۶اردیبهشت
انتقام جویان: جنگ ابدیت

انتقام جویان: جنگ ابدیت

یکی از پوچ‌ترین فیلم‌هایی بود که دیدم، واقعا هیچ معنی و مفهوم خاصی را نمی‌رسوند. هر کدوم از شخصیت‌های فیلم وقتی در فیلم‌های خاص خودشون بازی می‌کنند، هم زمان برای معرفی خودشون دارند و هم فرصت کافی برای انتقال یک مفهوم مناسب، وقتی تمام این شخصیت‌ها کنار هم جمع می‌شوند بیش‌تر به بپربپر نمی‌رسند چون برای هر شخصیت چند دقیقه بیش‌تر وقت نیست و باید قابلیت‌های خودشون رو در همین چند دقیقه به نمایش بگذارند.

من شخصا دوست ندارم، مثل این هست که به یک مهمونی پر از آدم‌های مهم و تاثیرگذار دعوت شده باشیم و تنها دو ساعت وقت داشته باشیم، با این زمان به سلام دادن هم نمی‌رسیم چه برسه به ارتباط، به نظرم هیچ وقت دنیا به جایی نمیرسه که نیاز باشه تمام قهرمان‌های اون کنار هم جمع بشن برای نجات بشریت، اصلا قهرمان‌ها اصولا خیلی راحت با هم کنار نمیان، از قدیم گفتن دو تا آشپز در یک آشپزخانه نمی‌گنجه، البته فکر کنم ضرب‌المثل این طوری نبود ولی خب به نظرم مطلب رو می‌رسونه :))

IMDb

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

۲ دیدگاه ها

  1. فکر میکنم باید از کامیک بوک خونده باشیم بعد یکم پیگیر باشیم و درنهایت فصل اخر داستان به این فیلم برسیم 🙂

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)