۲۷اردیبهشت
انتقام جویان: پایان بازی

انتقام جویان: پایان بازی

با این قسمت هم مثل قبلی خیلی ارتباط برقرار نکردم، هرچند به نظرم خیلی بهتر از قبلی بود، کلا خیلی‌ها استعداد تمام کردن خوب یک فیلم را ندارند، وقتی سریال گیم آف ترونز هم تمام شد، همین حس رو داشتم. مخاطب رو می‌کشونید، می‌کشونید، می‌کشونید بعد یک پایان احمقانه بهش نشون می‌دید و می‌گید باز هم قهرمانان ما پیروز شدند، خب یک بار هم به فنا برید، البته در قسمت قبلی به فنا رفتن ولی خب چه مرضی بود برشون گردونید؟ من کارگردان بودم برشون نمی‌گردوندم. کلا فیلم‌هایی که سعی می‌کنند در زمان سفر کنند به نظرم شبیه فیلم هندی میشن در نهایت. چند جایی از فیلم به هم می‌گفتن خیلی شبیه فیلم Back to the future داره میشه، طرف می‌گفت نه اون فیلم بود ولی این واقعیته، انگار مخاطب نفهمه که داره فیلم می‌بینه.

IMDb

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)