۶اردیبهشت
اینک آخرالزمان

اینک آخرالزمان

نمی‌دونم چرا مردم فیلم‌های جنگی رو دوست دارند، اگر صادق باشم منم وقتی بچه بودم عاشق فیلم‌های جنگی بودم، ولی هر چی بزرگ‌تر شدم بیش‌تر از جنگ متنفر شدم، جنگ ویتنام یکی از معروف‌ترین جنگ‌های قرن بیستم هست که بیست سال هم طول کشید، در این فیلم نشون میده که چقدر جون آدم‌ها بی‌ارزش هست و خیلی راحت حتی بچه‌ها را هم می‌کشتن، به نظرم خودشون هم نمی‌دونستن دقیقا چرا اونجا هستن. به نظر من سیاست‌مداری کثیف‌ترین شغل دنیاست، اصولا سیاست‌مدارها دست‌شون به خون آدم‌های بی‌گناه زیادی به خاطر قدرت آغشته شده، این وسط حال سربازان خیلی باید عجیب باشه، چون کشته میشن برای هدفی که وجود نداره، می‌کشن برای دشمنی که وجود نداره. در یک فیلمی که اسمش رو یادم نیست ولی مرتبط با جنگ‌های صلیبی بود، یک شوالیه از دوست خودش می‌پرسه می‌دونی ما برای چی می‌جنگیم؟ دوستش میگه برای خدا، اونم لبخندی میزنه و میگه منم تا امروز همین طوری فکر می‌کردم ولی ما به خاطر زمین، پول و قدرت می‌جنگیم و من دیگه حاضر نیستم به خاطر این چیزها بجنگم، سوار اسبش میشه و میره. بگذریم، فیلم خوب و مفهومی بود با یک روند نسبتا آروم، البته به نظر من این طوری اومد، خیلی هم فیلم طولانی بود، ۱۹۶ دقیقه بود.

IMDb

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)