۲۲آبا
گرگ و چوپان و سگ گله

دلم حرمت داره و جای هر کسی نیست

هیچ وقت تو زندگیم فاز آدم هایی که به خاطر رسیدن به اهدافشون دست به هر کاری می زنن و با هر کس و ناکسی رفت و آمد می کنن رو نفهمیدم، همیشه دوست داشتم ببینم چی تو ذهنشون می گذره، دنبال چی هستن! راستش این آدم ها اصلا قابل اعتماد نیستن، تا زمانی که بهت نیاز دارن و حس خوبی بهشون میده کنارتون بودن و چیزهای زیادی یاد می گیرن هستن، زمانی هم که احساس کنن از یکی دیگه میشه خیلی راحت تر همین چیزها رو به دست آورد و لذت بیشتری برد حتی اگر نقطه مقابل شما هم باشه به سمتش شیرجه می زنن، خلاصه همیشه جنس شون جور هست از همه نوع آدمی دور و برشون هست، وقتی هم ازشون می پرسی این دیگه چه وضعش هست، بهت میگن آدم باید روابط اجتماعی داشته باشه،  تو نمی فهمی!، اگر می فهمیدی الان دور و برت پر از آدم بود.

پیامبر (ص): مردم را به دوستانشان بیازمایید؛ زیرا آدمى با کسى که از رفتارش خوشش بیاید، دوستى می کند.

اون اوایل اگر کسی به من چنین حرفی میزد حتما ذهنم رو برای مدتی مشغول خودش می کرد که واقعا چرا من این همه آدم های دور و برم کم و محدود هستن، ولی این روزها فقط می خندم، چون فهمیدم من به شدت آدم انتخاب گرایی هستم، حتما باید آدم های دور و برم رو انتخاب کنم و برای این کار استانداردها و چارچوب های خاص خودم رو دارم که واقعا نمی تونم توضیحشون بدم، یعنی نمی تونم در قالب کلمات بیانشون کنم، ولی هر آدمی رو در مهم ترین حلقه زندگیم راه نمیدم همین الان تعدادشون از انگشتان یک دست هم کمتر هستن و اگر روزی کسی خارج شد دیگه هیچ وقت بهش اجازه ورود نمیدم، کسی که آدم ها براش فرقی نمی کنه و هدف وسیله اش رو توجیه می کنه، از نظر من آدم بی ارزشی هست، نادر ابراهیمی جمله خیلی زیبایی داره که میگه «ما نیامده ایم فقط به خاطر آنکه همچون گوسفندی زندگی کرده باشیم که پس از مرگمان گرگ و چوپان و سگ گله هر سه ستایشمان کنند.».

پیامبر (ص): آدمی بر آیین دوست خود است پس بنگرید با که دوستی می کنید.

حالم از آدم هایی که با گرگ بره می خورن و با چوپان گریه می کنن به هم می خوره، به خصوص آدم هایی که فرق گرگ و چوپان رو می دونن، فرق هست بین کسی که راه رو عوضی میره با کسی که عوضی راه میره، من ترجیح میدم چند تا آدم فوق العاده رو وارد زندگیم کنم و تمام زمانم رو بین اونا تقسیم کنم و باهاشون کارهای هیجان انگیزی انجام بدم و باعث خوشحالی کلی آدم بشم تا اینکه به خاطر رسیدن به چیزهایی که حتی نمی دونم چی هست، یا چیزهای پوشالی مثل موفقیت و پیشرفت و رشد شخصی و این چرندیاتی که این روزها زیاد دربارشون می شنوم وقتم رو صرف آدم هایی کنم که سال ها بعد چیزی جز افسوس و ناراحتی برای من به همراه نخواهند داشت، من برای دلم حرمت قائل هستم و به هر کسی اجازه نمیدم واردش بشه، دوستی و برادری شرایط و حقوق زیادی ایجاد می کنه.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)