۲۴تیر

روزانه های ذهن یک دیوونه (۲۴): مواظب سفره هامون باشیم

امام حسین (ع) در کربلا خطاب به کوفیان فرمودند: «اگر حرف مرا گوش کنید شما را هدایت می کنم و اگر نشنوید، همه تان گناهکار خواهید بود. شماها یک دسته تان تطمیع شدید، به شما پول داده اند که به جنگ با من آمده اید. شکم هایتان الآن پر از حرام است. چون لقمه حرام خورده اید، چیزی نمی فهمید و هیچ عبادتی از شما اثر نمی کند و باعث نمی شود که به حرفهای من گوش دهید». (بحارالأنوار ۴۵)، با این سخن به نظرم اینکه خودمون رو قانع کنیم ما بابت پولی که می گیریم داریم زحمت می کشیم و مهم نیست برای چه کسانی کار می کنیم به نظرم گمراهی محض هست، اگر گمراهی نباشه کسانی که پول گرفتند و رو به روی امام حسین (ع) شمشیر زدن نباید گناهکار باشند، بابت شمشیر زدن و کارشون مزد گرفتن، حالا سوال اینجاست که آیا اون همه آدم مال حرام می خوردند؟

سوال اینجاست که آیا عده ای که عمرسعد از کوفه آورده بود، غذایشان را همراه خودشان آورده بودن؟ چند روز که اونجا بودن عمر سعد به آنها غذا می داد. از کجا این ها را آورده بود؟ همه اش از بیت  المال مسلمین بود. مال مسلمین را به حرام آورده بود و در شکم این ها می ریخت. برای همین شکم همه از حرام پر بود. نماز می خوندن ولی مال حرام مانع اثرگذاری نماز بود. اصلاً گوش نمی کردن؛ جار و جنجال راه می انداختن که صدای امام را نشنون، نمی خوام خیلی از خودم حرفی اضافه کنم، فقط خواستم بگم مواظب خدای زندگی مون باشیم، ممکنه تو زندگی مون اشتباه کنیم ولی حداقل طوری زندگی کنیم که صدای حق رو بشنویم، شهید محمد جهان آرا می گفت: بچه ها اگر شهر سقوط کرد خیلی جای نگرانی نیست دوباره فتحش می  کنیم، مراقب باشید ایمانتان سقوط نکند.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

یک دیدگاه

  1. امروز یکدفعه بیست و دو پست آخرتون رو که نخونده بودم با هم خوندم، به پست آخر رسیدم یکم ذوق کردم : )
    خیلی خوب و روان می‌نویسید و جزئیات زندگی را که ممکن است در هیاهوهای زندگی گم شود را می‌بینید و به زیبایی شرح می‌دهید.
    از همه بیشتر کنجکاوم شدم که بدانم پروژه ۱۲ چیست و امیدوارم که زودتر در موردش بشنوم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)