۲۲بهمن

زمانی که به خواب رفته است

امروز داشتم برای سال ۹۴ برنامه ریزی می کردم، به جایی رسیدم که باید به برنامه ها زمان اختصاص می دادم، تا الان ۵۲ برنامه را در قالب ۱۰ سرفصل طراحی کردم که باید در سال ۹۴ انجامشون بدم، قبل از اختصاص زمان برام این سوال پیش اومده بود که من چقدر زمان در اختیار دارم، با چند تا عملیات ضرب متوجه شدم، ۳۶۵ روز، معادل ۸۷۶۰ ساعت، معادل ۵۲۵۶۰۰ دقیقه، معادل ۳۱۵۳۶۰۰۰ ثانیه زمان در اختیار دارم و می تونم ازشون در انجام کارهایی که دوست دارم استفاده کنم.

بعد از محاسبات اولیه می خواستم اون ۸۷۶۰ ساعت زمانم را به برنامه ها اختصاص بدم، فهمیدم کلی زمان را باید ازش کم کنم، بعد به برنامه ها اختصاص بدم، چون اگر روزی ۸ ساعت بخوابم ۲۹۲۰ ساعت رو در خواب هستم، مابقی زمان را باید به برنامه ها اختصاص بدم، بعدش دیدم کلی زمان کم آوردم، یه جورایی انجام دادن اون برنامه ها در زمان باقی مونده یه جورایی غیرممکن بود، برای همین مجبور شدم از ساعت خواب کم کنم و برسونم به ۲۶۶۰ ساعت خواب در سال.

امروز که درگیر زمان شدم، میزان ساعاتی که در سال در اختیار دارم برام خیلی جالب بود و جالب تر میزان ساعاتی بود که در سال به خواب سپری میشه، یه جورایی استرس انگیز بود، وقتی مجبور شدم روزی ۴۰ دقیقه از خوابم کم کنم و حدود ۳۰۰ ساعت به دست بیارم و به بقیه برنامه ها اختصاص بدم تا برنامه ای را حذف نکنم، ناراحت شدم که چرا من باید این همه زمانم را در خواب سپری کنم و به این نتیجه رسیدم برای موفقیت بیشتر باید از ساعات خوابم کم کنم.

به نظر من بزرگ ترین دزد زمان همین خوابیدن هست، دو سوم از زمانی که در سال در اختیار داریم با روزی ۸ ساعت خوابیدن از دست میره، طوری که دیده نمیشه، مثل همون دو سوم آبی که میگن در بدن ما هست، هیچ وقت حس نکردیم، یه جورایی انگار زمان به خواب رفته، البته فرقش با اون دو سوم آبی که بدن ما را تشکیل داده این هست که میشه این رو کم کرد و در جاهای دیگه ازش استفاده کرد، دو تا کار باید انجام داد، یکی اراده کرد، یکی کار مفیدی برای انجام دادن داشت.

من که در برنامه ریزی های سال ۹۴، روزی ۷ ساعت و ۲۰ دقیقه رو به خواب اختصاص دادم، ولی دوست دارم این زمان را به روزی ۶ ساعت کاهش بدم و زمان خوبی رو از این کاهش به دست بیارم و به برنامه هایی که خیلی دوستشون دارم و از انجام دادنشون لذت می برم اختصاص بدم، خیلی به نظرم حیف هست که این همه زمان را به خواب اختصاص می دیم، البته خواب فوایدی دارد که نمی شود به راحتی ازش گذشت ولی می شود هم زمان خواب را مدیریت کرد، که هم مفید باشد و هم مختصر.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

۴ دیدگاه ها

  1. کم خوابی باعث میشه بعد یه مدت از کار بیفتی . بدن نیاز داره . البته برای بعضی ها کم هست و بعضیها بیشتر.

    • منظورم امیر جان نخوابیدن و کم خوابیدن نیست، منظورم اینه که از ساعات اضافه خوابیدن که تاثیری برامون نداره کم کنیم، وگرنه واقعا نخوابیدن و کم خوابیدن تاثیرات منفی زیادی روی بدن داره 🙂

  2. اگر بدن رو عادت بدیم میشه من امتحان کردم اما نه اینکه یهو خواب رو حذف کنید .
    بهتون پیشنهاد میکنم کتاب استاد عشق ایرج حسابی رو در مورد دکتر حسابی بخونید
    ونظر دکتر حسابی رو در مورد خواب وبرنامه روزانه و… فوق العاده هست البته الگو هایی بهتر از ایشون هستند اما خب به عنوان یه فرد ساده ولی تلاش گر الگو بدی نیست

    • این کتاب رو مدتی پیش دوستی بهم پیشنهاد داد که گذاشتمش توی لیستی که باید به زودی بخونمش، حالا که شما هم پیشنهاد دادید، برام جذاب شد زودتر بخونمش، بیشتر سعی دارم خواب رو مدیریت کنم تا اینکه حذف یا کمش کنم 🙂

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)