۱۴مهر

زیارت هم آداب دارد

من هر وقت میرم حرم امام رضا (ع)، برای زیارت تا مدتی به این فکر می کنم که چرا بعضی از آدم ها این طوری زیارت می کنند، حتی زیارت نامه و آداب زیارت و اینا هم خوندم ولی این سبک رو در جایی ندیدم، در ساعاتی از روز که شلوغ هست، طوری همدیگه رو فشار میدن و هل میدن تا بلکه دستشون برسه به ضریح مطهر، که اگر طرف پیر باشه یا تنگی نفس داشته باشه، احتمالا مردنش خیلی زیاد خواهد بود، مثل یک مسابقه زور آزمایی می مونه، هر کی تونست دستش رو بزنه به ضریح جایزه داره.

قسمت خیلی جالب و هیجان انگیز ماجرا که بسیار هم ناراحت کننده است، قسمت زیارت کردن بچه هاست، که به دو قسمت میشه تقسیم کردش، یکی بچه های بزرگتر از سه سال، یکی هم زیر سه سال، اونایی که بالای سه سال دارند، پدرهاشون اونا رو می گیرن بغل و پرت می کنن روی دوش و سر و کله مردم تا با راه رفتن از روی مردم خودش رو به ضریح مقدس برسونه و دستی به اون بزنه و تبرکی کرده باشه، یکی هم زیر سه سال ها هستند که چیزی نمی فهمن و چون سبک هستند، پدراشون، اون ها رو روی دست گرفته و مثل توپ به سمت ضریح پرتاب می کنند، بچه که چیزی متوجه نمیشه و شلوغی و سر و صدا اذیتش می کنه، یه ضربه ی محکم هم به سر و صورتش می خوره و پس از برخورد روی دست یکی از مردم میافته، اون بنده خدا هم که تعجب می کنه، بر می گرده عقب تا ببینه از کجا اومده، می بینه باباش داره می خنده و میگه ببخشید بچه من هست، اگه میشه بهم برش گردونید، بچه هم که صدای جیغ و دادش بالاست، بر می گرده در آغوش پدر و اونم با کشیدن دست به سر و صورت بچه، در اصل زیارتی می کنه، انشاالله که قبول باشه.

باور کنید این سوال از بچگی توی ذهن من بوده که چرا درست و مرتب و دور از هیاهو و در آرامش کامل نمیشه زیارت کرد، شاید یکی از عمده دلایلش این باشه که یه سری از عزیزان وقتی می رسند به ضریح تا همون جا در جا حاجت نگیرن ول کن نیستند و کنار نمی روند تا بقیه هم بتونن نزدیک بشن، یه سری هم که وقتی می رسند اینقدر پشت سری ها فشار وارد می کنند که اگر بخواد هم برگرده عقب دیگه غیر ممکن شده و امکان بازگشت براش وجود نداره و باید با فشار زیادی به عقب خودش رو خارج کنه، بد ندیدم یه سری از آداب زیارت رو تیتر وار اینجا بیارم، حداقل برای مرور خودم، بلکه دفعات بعدی با معرفت تر زیارت کنم.

برای تشرّف به زیارت رسول خدا و ائمه اطهار دستورات زیادی در روایات وارد شده است، از آن جمله:
۱- غسل زیارت مستحب است و بهتر است در هنگام غسل دعاهایی از این دست را خواند: “بسم لله و بالله اللهم اجعله لی نوراً وطهوراًً و حرزاً وشفاءً من کل واءٍ وآفهٍ وعاهه، اللهم طهریه قلبی واشرح به صدری وسهل به امری“؛ (به نام خدا و به امید خدا. خداوندا این غسل را برای من نور و پاک‌کننده و پناهگاه و شفا از هر مرض و ابتلایی قرار بده، قلب مرا به وسیله آن پاک گردان، سینه ام را فراخ کن و راه‌ها را بر من آسان گردان.)
غسل زیارت نور و طهارتی طولانی‌مدت به غسل‌کننده خواهد بخشید، به طوری که اگر در روز انجام شود، برای زیارت در آن روز و شب بعد کافی است و نیز اگر در شب باشد برای زیارت شب و روز بعد کفایت می‌کند.
۲- پوشیدن لباس پاکیزه
۳- استعمال عطر
۴- ترک کلام بیهوده
۵- برداشتن قدم‌های کوتاه و راه رفتن با وقار و آرامش
۶- ذکرگفتن در راه، که بهترین آن صلوات بر محمد و آل محمد است.
۷- در هنگام ورود به حرم مقدّس ائمه اطهار باید از آن بزرگواران اجازه ورود خواست.
شهید اول در “دروس” فرموده است اگر اجازه خواستی و در خود حالت خشوع و لطافتی حس کردی، داخل حرم شو، که این نشانه اجازه است؛ ولی اگر دیدی هنوز آماده زیارت نیستی، بهتر است صبر کنی تا آماده شوی.
۸- بوسیدن عتبه (آستانه در یا همان چوبه های دو طرف در)
۹- ایستادن در مقابل قبر امام و پشت به قبله.
۱۰- خواندن زیارت‌های وارده؛ می‌توان از زبان خود نیز زیارت کرد ولی بهتر است زیاراتی که از طرف ائمّه معصومین به ما رسیده خوانده شود که شاید بهترین آنها برای همه امامان زیارت جامعه کبیره است.
۱۱- خواندن دو رکعت یا بیشتر، نماز زیارت
۱۲- دعا بعد از نماز که بسیار به اجابت نزدیک است.
۱۳- تلاوت قرآن و هدیه ثوابش به امام
۱۴- آهسته خواندن زیارت و دعا
۱۵- خارج شدن از حرم بدون پشت‌کردن به قبر امام.
۱۶- تکرار زیارت امام تا وقتی که در آن شهر زیارتی اقامت دارد.
۱۷- بوسیدن در و دیوار حرم و ضریح مقدس، در صورتی که ایجاد مزاحمت نکند و با احترام آن مکان مقدس منافات نداشته باشد.
۱۸- آماده کردن خود برای طاعت و ترک معصیت خداوند.
۱۹- زیارت در ایام مخصوص زیارتی مستحب است؛ مانند شب و روز جمعه، شب قدر ،عید فطر، و عید قربان و روزهای ماه رجب برای زیارت حضرت رضا علیه السلام…
۲۰- توجه به نمازهای یومیه که اول دقت خوانده شود. باید دقت کرد برای زیارت، نماز اول وقت از دست نرود.
۲۱- باید محل زیارت زنان از مردان جدا باشد. بانوان باید با پوشیدگی کامل و بدون زینت و آرایش به زیارت بپردازند.
۲۲- بعضی از زیارت‌های خود را به نیابت از طرف پدر و مادر و نزدیکان خود انجام دهد.
۲۳- بعد از زیارت آخر، وداع کند.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

من هر روز در حال تلاش هستم تا خودم رو یکمی بیشتر بشناسم، خودم برای خودم معمایی شدم، همیشه هر کاری می‌خواستم تو زندگیم بکنم یکی بهم می‌گفت مگه دیوونه ای می خوای این کار و بکنی! منم بدون توجه به نظرشون اون کار رو انجام می‌دادم از اونجا بود که تصمیم گرفتم طراح و توسعه دهنده دیوونه‌بازی بشم، با روحیاتم سازگاری بیشتری داشت؛ هیچ وقت به یک چیز خاصی علاقه نشون ندادم برای همین همیشه در حال انجام کارهایی هستم که شاید تا اون موقع هیچ وقت انجامشون ندادم، البته خیلی سخته یه کاری رو به سرانجام برسونم چون وسط اش با چشمک یه ستاره جدید ممکنه مسیرم رو به کلی تغییر بدم. سخت ترین کار دوستانم علاوه بر تحمل کردنم به نظرم اینه که کمک کنن تا یه کاری رو تا آخر انجامش بدم، هیچ کاری رو برای موفق شدن انجام نمیدم، من فقط چون انجام اون‌ها رو دوست دارم، انجامشون میدم و در کل دوست دارم آدم موثری باشم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)