۱۶دی

سودوکوی من کجاست؟

هفت هشت ده سال پیش بود که من زیاد مجله و روزنامه می خوندم، البته بیشتر تیترها و تبلیغات اونها رو می خوندم، خودشون که محتوای چندان دلچسبی نداشتند تا اینکه توی همون روزها با پدیده ای به اسم سودوکو آشنا شدم، اولین بار فکر کنم در روزنامه جام جم دیدم یا همشهری، بعدش نشریات مختلف یک صفحه رو به ایشون اختصاص دادند و یواش یواش تا به امروز پیشرفت کرده و به کتاب تبدیل شده، اونم نه کتاب تک جلدی یک دوره کتاب سه جلدی پر از جداول سودوکو.

سودوکو رو ویکی پدیا این طوری تعریف کرده: «مخفف یک عبارت ژاپنی 数字は独身に限る که خوانده می‌شود سوجی وا دوکوشین نی کاگیرو به معنی «ارقام باید تنها باشند» است. هر چند این بازی برای اولین بار در یک مجله پازل آمریکایی در سال ۱۹۷۹ انتشار یافت، ولی انتشار آن به طور مستمر و پی‌گیر برای نخستین مرتبه بر می‌گردد به ژاپن در۱۹۸۶ و از سال ۲۰۰۵ این سرگرمی به محبوبیت جهانی دست یافت و نخستین مسابقه ملی آن در سال ۲۰۰۸ در فیلادلفیا، آمریکا برگزار شد».

چیزی که من از سودوکو فهمیدم این هست که یک جدول ۹ در ۹ هست، البته در مواردی مدل های دیگه ای هم دیدم ولی معمولش این طوری هست که کل جدول به ۹ جدول کوچیک تر ۳ در ۳ تقسیم شده، در این جدول یه سری از اعداد به صورت پیش فرض قرار گرفته که باید باقی اعداد رو با رعایت سه تا قانون پیدا کنید، سخت بودن و آسون بودن جدول هم به تعداد اعدادی که گذاشته به عنوان راهنما خیلی بستگی داره و می تونه کار رو سخت یا آسون بکنه.

  • قانون اول: در هر سطر جدول اعداد ۱ الی ۹ بدون تکرار قرار گیرد.
  • قانون دوم: در هر ستون جدول اعداد ۱ الی ۹ بدون تکرار قرار گیرد.
  • قانون سوم: در هر ناحیه ۳x۳ جدول اعداد ۱ الی ۹ بدون تکرار قرار گیرد.

در کل به نظرم این بازی یک تفریح خیلی جالب و سرگرم کننده است، برای من که اینطوری بوده، باعث میشه بیشتر فکر کنم، ذهنم رو درگیر کنم، لذت ببرم و کلی چیز دیگه، جدیدا یه دوره سه جلدی با عنوان سوداکو را انتشارات آوند دانش، با عنوان دامیز چاپ کرده، من خریدم و سعی می کنم هر وقت کار خاصی نداشتم به حل کردن اون بپردازم.

خرید این کتاب

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

۲ دیدگاه ها

  1. هیچوقت سودوکو رو نفهمیدم یا شاید سودوکو من رو نفهمید، نمیدونم!!؟
    درست حل میکردم می‌گفت غلطه، اشتباه حل میکردم می‌گفت درسته!! آخر نفهمیدم اون درست می‌گفت یا من!! بماند که ریاضیاتمم خیلی خوب نیست 🙂
    با این اوصاف فکر نکنم با خوندن کتابش هم درست بشه این قضیه.
    عوضش ۲۰۴۸ 🙂
    درک متقابلی از هم داشتیم :))
    داشتیم، چون وقت‌گیر بود، به شدت. بنده خدا از لیست اپلیکیشن‌ها حذف شد 🙁
    مرسی 🙂

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)