۱۱آذر
مراقب باش چه آرزویی می‌کنی

مراقب باش چه آرزویی می‌کنی

«افرادی که در شغل‌شان تغییر یا پیشرفتی می‌کنند از نظر میزان خوشحالی بعد از حدود سه ماه، دوباره به همان حالت اولیه برمی‌گردند. علم این اثر را تردمیل خوشبختی می‌نامد، ما سخت تلاش می‌کنیم، پیشرفت می‌کنیم و می‌توانیم چیزهای بیشتر و بهتری را بخریم، ولی این موارد در حال حاضر ما را خوشحال‌تر نمی‌کنند.◊»

درباره‌ی شکست‌های عاطفی هم همین طور هست، چند سال پیش وقتی از یکی از دوستانم جدا شدم، احساس می‌کردم دیگه غیرممکن هست که دلم بخواد ادامه بدم و کاری انجام بدم، میشه گفت مدت و شدت احساساتم را در آینده بیش‌از‌حد تخمین زده بودم، البته نمی‌خوام وارد موضوع انتخاب بشم ولی بعد از چند ماه اوضاع مثل ماه‌های اول نبود و سال‌های بعد شبیه سال‌های قبل، شاید برای هر دو طرف شدت و مدتش به یک اندازه نباشه ولی به هر حال برای کسی که احساس می‌کنه غافلگیر شده همیشه بیش‌از‌حد تخمین میزنه و بهتره طور دیگه‌ای به این قضیه نگاه کنه، باید انتظار ناراحتی کوتاه مدت در چنین موقعیت‌هایی داشته باشیم.

پی‌نوشت:
◊ هنر شفاف اندیشیدن نوشته‌ رولف دوبلی

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)