۲۹خرد

چرا زمین می خوریم؟

بچه که بودم تا دلتون بخواد می خوردم زمین و زخمی میشدم، حتی یک بار با دوچرخه چنان رفتم توی رودخونه که خونین و مالین برگشتم خونه، از محل حادثه تا خونه ساکت بودم و فقط به صورت درونی ناراحت بودم و صد البته خوشحال که عجب کیفی کردم و با چه سرعتی افتادم توی رودخونه فقط کاش این حادثه هم اتفاق نمی افتاد ولی به محض اینکه می رسیدم خونه، آه و ناله من به هوا می رفت، مادر هم با ناراحتی و دل سوزی میومد بالای سرم و می گفت چیزی نیست، خوب میشی، ناراحت نباش، منم کیفور میشدم.

پدر گرامی هم وقتی صدای من رو می شنید میومد بالای سرم و یک نگاهی به زخم ها می انداخت و می گفت، برای اینا داری اینقدر داد و بی داد می کنی؟ خوبه حالا زخم شمشیر نخوردی، پاشید ولش کنید چیزیش نیست، من هم برای اثبات اینکه خیلی هم چیزیم شده، بیشتر داد و بی داد می کردم، جالب اینجا بود که هر وقت یک همچین دست گل هایی به آب می دادم، پدر هیچ وقت نمی گفت مواظب باش یا هوای خودت رو داشته باش، می گفت اینقدر بخور زمین تا خودت بفهمی باید چه کار کنی.

توی عید بود که یکی از دوستان فیلم بتمن رو گذاشت ببینیم، وقتی بتمن افتاد توی چاه و پدرش اون رو از چاه درآورد، بهش گفت، «چرا ما زمین می خوریم؟ برای اینکه یاد بگیریم چطور بلند شیم»، این جمله برای من خیلی فوق العاده بود. کلی خاطرات جالب از دوران کودکی به یاد دارم که خراب کاری های بزرگی کردم و چیزهای زیادی یاد گرفتم، خوشحالم که هیچ وقت توی زندگیم هیچ محدودیتی برای تجربه کردن نداشتم و هیچ کس به من نگفت که بچه دیگه این کار رو نکن، اگر هم گفته باشن، من اهمیت ندادم.

لازمه ی رسیدن به موفقیت شکست خوردن هست، اون هم نه یک بار و نه دو بار، بلکه صدها و حتی هزاران بار، باید از زمین خوردن نترسید، اگر شما برای همیشه با کمکی دوچرخه سواری می کردید، و چندین و چند بار زمین نمی خوردید، امروز شما دوچرخه سواری بلد نبودید، یکی از ترس هایی که همیشه با ما انسان ها هست، همین ترس از زمین خوردن هست که باید هر طور شده اون رو از خودمون دور کنیم، به خودمون فرصت بدیم تا زمین بخوریم، باور کنید گاهی لذتی که در زمین خوردن هست، در بلند شدن نیست.

ما نباید مانع از این بشیم که زمین نخوریم، ما باید تمام تلاش خودمون رو به کار بگیریم تا یاد بگیریم چطوری بلند بشیم، چرا که برای رسیدن به آنچه در ذهنمون داریم، نیاز داریم بارها و بارها زمین بخوریم و زمانی که روی زمین هستیم نیاز داریم یاد بگیریم چطوری بلند بشیم تا بتونیم باز زمین بخوریم، رسیدن به موفقیت هیچ وقت به اندازه خاطرات این زمین خوردن ها و بلند شدن ها لذت بخش نیست، بارها گفتم برای من مسیر سفر از رسیدن به مقصد لذت بخش تر هست، امیدوارم خدا بهم توانایی بده تا بارها بخورم زمین و بلند بشم و بهترین کارها را انجام بدم.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

۶ دیدگاه ها

  1. چقدر این دیدگاه به چیزی که من کم کم دارم بهش میرسم نزدیکه!
    ممنون میشم از این مطلب هم دیدن کنید، کمی مرتبط هست.
    http://andalib.blog.ir/1394/04/01/%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%86%D8%A7%D9%84%D8%B4-%D8%BA%D9%88%D9%84-%D8%A8%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%AE-%D9%88-%D8%AF%D9%85

  2. سلام چ را دیگه آپ نمی‌کنید ؟! 😐

  3. بعضی وقتا یه نفر یه آدم موفق رو که میبینه فک میکنه که در حد ۱-۲-۳ به موفقیت رسیده ولی نمیدونه که اون ادم کلی زمین خورده وزحمت کشیده تا به اینجا رسیده

  4. تا حالا چهارتا کار اینترنتی راه انداختم که به سود نرسید ولی هنوز دارم ادامه میدم و امیدوارم به درآمد برسه .
    آخریش یه فروشگاه بوده … !!!
    فک کنم تو زمین خوردم تو مایه های شما بودم !؟!؟!؟
    ممنون از توسعه دهنده دیوونه بازی !

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)