فیلم

۲اردیبهشت

کفرناحوم

پیشنهاد می‌کنم اگر این فیلم را ندیدید حتما ببینید، فیلم با این دیالوگ شروع میشه، «می‌خوام از پدر و مادرم شکایت کنم»، بازیگر اصلی این فیلم به خاطر اینکه در همین شرایط به دنیا اومده و زندگی کرده فوق‌العاده طبیعی و عالی نقش‌آفرینی می‌کنه، آخر فیلم چند تا دیالوگ فوق‌العاده داره که من این رو خیلی دوست داشتم، «زندگی مثل یک کپه گه می‌مونه، ارزشش از کفش منم کمترم»به نظرم نباید درباره‌ی این فیلم زیاد حرف زد، باید حتما دیدش و با تک‌تک صحنه‌هاش ارتباط برقرار کرد، قسمت‌هایی رو باید در ذهن درست کرد تا با شخصیت‌های فیلم حرف زد، با آدم‌هایی که مسبب چنین زندگی برای آدم‌ها شدن جنگید، نشست یه گوشه و گریه کرد، نمی‌دونم خلاصه کلی کار میشه کرد. برای این بچه هم خیلی خوشحالم، چون بعد از بازی در این فیلم موفق میشه به زندگی برگرده و طعم شیرین اون رو بچشه، حتی بیش‌تر از خیلی‌ها، هر چند درد‌های گذشته همیشه همراه آدم هستند ولی همین که فرصت رویاپردازی و تحقق اونها رو پیدا کرده خوشحالم.

IMDb

۱اردیبهشت
بیگانه

بیگانه

وقتی فیلم‌های علمی‌ تخیلی گذشته را نگاه می‌کنم، به صورت ناگهانی در جاهای مختلف فیلم خندم می‌گیره، فیلم بیگانه هم همین طوری بود، دیدن یک سری چراغ چشمک زن در سفینه واقعا خنده‌دار بود، استفاده از صفحه‌ی مانیتور برای نوشتن چند خط انگلیسی با کیفیت خیلی بد، ولی انصافا طراحی سفینه‌‌ را اونقدر جذاب انجام داده بودن که لذت بردم، حتی فیلم‌های امروزی فضایی هم به گرد چنین طراحی نمی‌رسند. حتی شخصیت موجود فضایی هم برام خیلی جذاب بود، این که می‌تونست وارد جسم هدف مورد نظرش بشه و خودش رو تطبیق بده، حتی استفاده از یک ربات آدم‌نما در سال ۱۹۷۹ واقعا جذاب به نظر میرسه، فضا تنها جایی هست که انسان هنوز موفق نشده به نابودیش کمک کنه و واقعا حضور انسان در فضا وحشتناکه، گذر زمانش از همه جاش برای من ترسناک‌تره.

IMDb

۳۰فروردین
مدفن کرم‌های شب‌تاب

مدفن کرم‌های شب‌تاب

یکی از غم‌انگیز‌ترین انیمه‌هایی بود که تا حالا دیدم، به نظرم جنگ بدترین کاری هست که انسان روی زمین انجام میده، اصولا آدم‌هایی که جنگ را شروع می‌کنند خودشون درگیر جنگ نیستند و مردمی که هیچ علاقه‌ای به جنگ ندارند درگیرش می‌شوند و شاید بیش‌ترین آسیب را هم بچه‌هایی ببینند که درست مفهوم جنگ را نمی‌فهمند و شاید برای همیشه این سوال تو ذهنشون بمونه که چرا واقعا؟ راستش من خودم هنوز دلیل جنگ‌های روی زمین رو نمی‌فهمم، چرا وقتی میشه مثل آدم کنار هم زندگی کرد باید جنگید، اونم برای هدف‌هایی پوچ، خط کشی‌هایی که خودمون روی زمین کردیم یا اعتقاداتی که گاهی از پایه اشتباه هستند، این فیلم ماجرای یک خواهر و برادر درگیر جنگ در ژاپن هست، چقدر فوق‌العاده داستان در فیلم پیش میره، در تمام قسمت‌ها اول خواهرم در ذهنم متصور می‌شدم که وقتی بچه بود با خودم این طرف و اون طرف می‌بردم و بعد دخترم لیلی، چه لحظات سخت و طاقت‌فرسایی، چه لحظات غم‌انگیزی. بچه‌ها به این دنیا میان تا زندگی کنند ولی عده‌ای هیچ وقت تو زندگی‌شون این رو نخواهند فهمید، یکی از لحظات دردناک فیلم جایی بود که دختر بچه میگه من غذا نمی‌خوام، فقط تو رو می‌خوام.

IMDb

۲۸فروردین
memento

Memento

به نظرم کریستوفر نولان یک مشکل جدی توی زندگیش داره اونم اینه که نمی‌تونه پیچیده فکر نکنه (لبخند). تا الان هر فیلمی که ازش دیدم بعدش مغزدرد گرفتم، این بار که یک فیلم برعکس ساخته بود، یعنی به جای اینکه از اول به آخر حرکت کنه داستان، از آخر به اول حرکت کرد. بگذریم، موضوع فیلم درباره‌ی یک شخصیته که حافظه‌ی کوتاه مدتش رو از دست داده، هیچ وقت توی زندگیم نمی‌تونستم این طوری تصور کنم که اگر یک روزه حافظه‌ام رو از دست بدم چه طوری میشه زندگی، انصافا چیزی فراتر از ترسناک بود. جدیدا خیلی پیش میاد یادم بره حتی ظهر ناهار چی خوردم، به خاطر حجم کارهای مختلف و بی‌ربطیه که در طول روز انجام میدم و همین موضوع ساده باعث اعصاب خوردی من میشه. خیلی فیلم خوبی بود. زیاد درباره‌ی خود فیلم‌ها و داستان فیلم نمی‌نویسم تا داستان فیلم رو لو ندم، اینجا صرفا می‌نویسم تا روزی یادم بیاد چه فیلم‌هایی رو تو زندگیم دیدم و حدودا چه برداشتی ازشون داشتم.

IMDb

۲۷فروردین
مردگان

مردگان

یک فیلم خوب که خیلی از بازیگر‌های محبوب من از جمله جک نیکلسون توش بازی می‌کنه، در اصل فیلم با این جمله شروع میشه که «وقتی یک اسلحه‌ی پر بهت نشونه رفته، پلیس یا خلافکار؟ چه فرقی می‌کنه که تو کدوم یکی باشی؟» راستش خیلی با فیلم‌های گانگستری ارتباط برقرار نمی‌کنم ولی فیلم پیچیده، روانکاوانه و هیجانی بود. پلیسی که نقش یک خلافکار رو بازی می‌کنه و خلافکاری که نقش یک پلیس رو بازی می‌کنه و هر دو حول یک شخصیت به اسم کاستلو، یک شخصیت قدرتمند متصل به سیاست که هر کاری را در زندگیش تجربه کرده و کشتن آدم‌ها سرسوزنی براش اهمیت نداره. چیزی که در این فیلم خیلی بهش علاقه‌مند شدم حضور یک شخصیت روانشناس در فیلم بود که به صورت اتفاقی شخصیت‌های اصلی فیلم عاشقش شده بودن و البته اونم به طور همزمان عاشق هر دو شده بود هر چند به یکی‌شون وفادارتر بود ولی با هر دو در رابطه بود. یک روانشناس جدی که خودش درگیر مشکلات روانی زیادی بود.

IMDb

۲۶فروردین
روزی روزگاری در غرب

روزی روزگاری در غرب

از اونجایی که من هارمونیکا خیلی دوست دارم پس فیلم خیلی خوبی بود، کلا فیلمی که قدیمی باشه، دوئل هم داشته باشه نمی‌تونه جذاب نباشه. خیلی فیلم‌نامه‌ی قشنگی داشت، تصویربرداری فوق‌العاده‌ی فیلم، لوکیشن‌ها، داستان، همه دست به دست هم دادن تا یک شاهکار رو خلق کنند، من واقعا لذت بردم، به خصوص از پایان داستان خیلی خوشم اومد. صبر روی اعصاب شخصیت اصلی فیلم، باهوش بودنش، دقت بالاش، تحلیل‌های درستش به واسطه‌ی پرسیدن سوالات درست، هارمونیکا زدنش و فلسفه‌ی این کارش، هدفش، تصمیمات و انتخاب‌هاش، سخت‌کوش بودنو … واقعا فوق‌العاده بود، به نظرم اگر این فیلم را ندیدید، حتما وقت بزارید برای دیدنش.

۲۵فروردین
Casablanca

کازابلانکا

فیلم عاشقانه‌ی خیلی جذابی بود، به خصوص که هشتاد سال پیش ساخته شده بود، من تازه بعد از دیدن این فیلم بود که فهمیدم هنوز بعد از این همه سال فرق جنگ جهانی اول و دوم رو نمی‌دونم، راستش اومد توی گوگل سرچ کنم بعد با خودم گفتم خب حالا هر چی که هست به من چه، برای همین بی‌خیال شدم، در این فیلم من عاشق شخصیت ریک شدم، توی رفاقت‌هاش، دوست داشتن‌هاش، خیلی شبیه من بود. داره یواش یواش از فیلم‌های قدیمی بیش‌تر از فیلم‌های جدید خوشم میاد، حتی گاها تکنیک‌های تصویر برداری‌شون با اون امکانات از خیلی از فیلم‌های امروزی بهتره، حتی موسیقی‌هاشون ماندگارتر از امروزی‌هاست.

۲۴فروردین
the prestige

پرستیژ

فیلم خیلی جالبی بود، گویا کریستوفر نولان کلا نمی‌تونه فیلم غیرپیچیده بسازه، این موضوع خیلی برام جالب بود، یک جمله در فیلم بود که چندین بار تکرار شد، هر بار که می‌شنیدم باعث میشد با دقت بیش‌تری به فیلم نگاه کنم که چیزی از دستم نره، «شعبده‌باز چیزی را به شما نشان می‌دهد،‌ بعد آن را غیب می‌کند، و در آخر دوباره آن را ظاهر می‌کند و هنر او، در این ظاهر کردن دوباره است نه غیب کردن» در اصل فیلم ماجرای دو دوست بود که بعد از یک اتفاق به رقابتی سخت با هم می‌پردازند به طوری که حاضر می‌شوند هر بهایی را بابت آن پرداخت کنند، حتی جونشون، فیلم پیچیدگی‌های خیلی جالبی هم در حوزه‌ی روابط عاطفی این دو نفر آدم داشت که در انتهای فیلم آدم رو سوپرایز می‌کنه.

۲۱فروردین
The witcher

The Witcher

سال پیش همین موقع‌ها بود که تصمیم گرفته بودم سریال Game of Thrones رو ببینم و از اونجایی که نمی‌تونستم رعایت کنم و حداقل روزی یک قسمت ببینم، تصمیم گرفتم دیگه سریال نبینم، تا اینکه امسال به خاطر کرونا مجبور بودم بیش‌تر زمانم رو در خونه باشم و با پیشنهاد یک دوست دیدن سریال The witcher رو شروع کردم، راستش هیچ دلیلی برای این انتخاب وجود نداشت، شاید انتخاب‌های خیلی بهتری هم بود ولی خب بعد از تماشای قسمت اول علاقه‌مند شدم کل فصل اول رو ببینم، البته در حال حاضر همین یک فصل از این سریال منتشر شده و احتمالا از اون دسته فیلم‌هایی هست که می‌تونه فصل‌های زیادی داشته باشه. البته در روایت داستان به نظرم اصلا خوب عمل نکرده بودن آدم اعصابش می‌ریخت بهم تا بفهمه الان در حال نشون دادن کدوم زمان هست، چون تا جایی که من فهمیدم حداقل سه زمان متفاوت را نشون می‌داد. ولی فیلم دوست داشتنی بود و بهش علاقه‌مند شدم.

۲۰فروردین
۱۲ سال بردگی

۱۲ سال بردگی

تماشای این فیلم واقعا طاقت می‌خواد، بخش‌هایی از تاریخ بشر هست که اونقدر مزخرفه که آدم حالش بهم می‌خوره بخواد درباره‌ی اون چیزی بخونه. نمی‌دونم چطوری فکر می‌کردن می‌تونن آدم‌ها رو خرید و فروش کنن! نمی‌دونم چطوری بعضی‌ها احساس می‌کردن آدم‌ها می‌تونن بخشی از دارایی‌شون باشه. به فرض بگیم باشه قبول امکان همه‌ی این چیزها بود، چطوری می‌تونستن مثل یک انسان با آدم‌ها برخورد نکنن!؟ هیچ وقت نفهمیدم چطوری رنگ باعث برتری آدم‌ها میشه، سیاه، سفید، سرخ، چه برتری بین این رنگ‌ها وجود داره؟ هیچی!

ما آدم‌ها استاد ایجا