فیلم

۱۷فروردین
Psycho

Psycho

خیلی فیلم عجیبی بود، راستش تا اواسط فیلم نمیشه تشخیص داد شخصیت اصلی داستان کی هست، حتی زمانیکه احساس می‌کنی متوجه شدی روند داستان طوری پیش میره که ناامید میشی و حتی من خودم کمی عصبی هم شدم، بعد تازه داستان شروع به پیچیده شدن می‌کنه که اصلا از فیلمی که در سال ۱۹۶۰ ساخته شده چنین انتظاری نداری، این روزها اینقدر داستان فیلم‌ها آبکی و پوچ شده که وقتی چنین فیلمی رو آدم می‌بینه سطح انتظارش خیلی میره بالا. من این فیلم رو دوست داشتم، البته نه به حدی که دوست داشته باشم دوباره ببینمش ولی به نظرم روایت داستانی خیلی جذابی داشت، ارزش یک بار دیدن رو به نظرم داره.

IMDb

۱۳فروردین
Terminator 2: Judgment Day

Terminator 2: Judgment Day

جدیدا فهمیدم با فیلم‌های عجیب نمی‌تونم ارتباط برقرار کنم، من عاشق فیلم‌های ساده مثل فارست گامپ هستم که به نوعی مفاهیمی از زندگی را به زبان خیلی ساده بیان می‌کنن. ولی فیلم خوش ساختی بود به خصوص که تغییرات جدی در شخصیت‌ها داده بودن و آدم برای مدتی گیج میشد که داره چه اتفاقی میافته و اصلا کی به کیه، داستان قوی‌تر داشت به نظرم نسبت به قبلی و البته تخیلی‌تر هم بود، در کل دوستش داشتم و ارزش دیدنش رو داشت، هر چند انگیزه‌ای ایجاد نکرد برای دیدن قسمت‌های بعدیش.

۱۱فروردین
american history x

American History X

خیلی فیلم فوق‌العاده‌ای بود و اصلا تصور نمی‌کردم آخرش این شکلی تمام بشه، از اول تا آخر فیلم با خودم می‌گفتم خوبه این فیلم را به دوستم معرفی کنم که اونم ببینه، ولی بعدش با خودم گفتم چه کاریه، نمی‌دونم دقیقا چرا فکر می‌کردم که باید اونم این فیلم رو حتما ببینه، بگذریم، دیدن این فیلم باعث میشه یک سوال خیلی مهم از خودتون بپرسید، «آیا کاری برای بهتر شدن زندگیت انجام دادی؟» خیلی وقت‌ها ما برای فرار از پاسخ دادن به این سوال دست به کارهایی می‌زنیم که فقط فراموش کنیم، کارهایی که اصولا باعث میشن زندگی ما خراب‌تر از گذشته بشه و نه بهتر، «زندگی کوتاه‌تر از اونیه که همیشه بخوای خرابش کنی»، پس بهتره سعی کنیم به این سوال حتما جواب بدیم.

۷فروردین
the-king-lion

The Lion King

همیشه عاشق انیمیشن بودم، نمی دونم چرا امروز دلم تنگ شد برای دیدن شیر شاه، البته وقتی خواستم ببینمش، با کلی شیرشاه جدید مواجه شدم، ولی هیچ کدوم به نظرم این نمیشه، هاکونا ماتاتا، یک جمله‌ی جذاب و دوست داشتنی که باهاش میشه خیلی چیزها رو فراموش کرد، «چیزی وجود نداره»، «مشکلی نیست»، ولی آیا واقعا فراموش باید بکنیم؟ آیا واقعا گذشته را میشه فراموش کرد؟ به نظر من که امکان پذیر نیست، آدم گذشته را فراموش نمی‌کنه، گذشته دنبال ماست، ما ازش درس می‌گیریم و درس‌هایی که گرفتیم را فراموش نمی‌کنیم، اینکه علاقه‌ای به تاثیر دادن تجربه‌ها و درس‌هامون در زندگی نداریم اون یک مسئله‌ی دیگه‌ای هست.

۶فروردین
back to the future

back to the future

راستش فکر می‌کردم خیلی فیلم خوبی باشه ولی در حدی که تصور می‌کردم نبود، شاید در زمان خودش یک شاهکار بوده به هر دلیلی ولی برای من اونقدر جذابیت نداشت. ولی این مفهوم که تغییر یک اتفاق حتی ساده و کوچک در زمان حال، می‌تونه آینده‌ی ما را عمیقا تحت تاثیر خودش قرار بده، خیلی خوب بود و به شکل زیبایی درآورده بودش. از اون قسمتی که مادرش خیلی گیر می‌داد و می‌گفت ما بچه بودیم از این کارهایی که شما می‌کردید نمی‌کردیم ولی مثل تمام آدم‌های دیگه وقتی برگشت دید مادرش هم کودکی نزدیک به کودکی خودشون داشته با تفاوت‌هایی که به خاطر زمان قابل پذیرش هست.

۵فروردین
City lights

City lights

اولین فیلم بلندی بود که از چارلی چاپلین می‌دیدم. خیلی جالب بود، فکر نمی‌کردم بتونم با یک فیلم بدون کلام ارتباط برقرار کنم. داستان فوق‌العاده‌ای هم داشت. خیلی داستان فیلم با شخصیتی که از چارلی چاپلین در ذهنم ساخته بودم هماهنگ بود. یک آدم ساده با قلبی سرشار از مهر و محبت. ما انسان‌ها آروم آروم داریم فداکاری را برای همیشه فراموش می‌کنیم، بدون اینکه در نظر بگیریم چه بازخوردی برای خودمون به همراه داره و چه کمکی به خودمون می‌تونه بکنه.

۴فروردین
harakiri

Harakiri

من برای اینکه چیزی بنویسم دوست ندارم قبلش تحقیق کنم، دوست دارم همون چیزی که به ذهنم میرسه و برداشت کردم را بنویسم یا در خاطرم نگه دارم، خیلی کم پیش میاد موضوعی اونقدر علاقه‌مندم کنه که بخوام راجع به اون موضوع تحقیق کنم، برای همین چیزی که من از هاراکیری فهمیدم، یک سبک از خودکشی هست که بین سامورایی‌ها رواج داشته، حالا یا به خاطر خیانت این کار را انجام میدن، یا برای اینکه گرفتار دشمن نشوند، البته در این فیلم به خاطر فقر و گرسنگی و … تصمیم به این کار می‌گیره، این فیلم داستان فوق‌العاده‌ای داره و حیفم میاد دربار‌ه‌ی اون حرف بزنم، بهتره خودتون برید ببینید.

۳فروردین
Modern-Times

Modern Times

این دومین فیلم از چارلی چاپلین بود که می‌دیدم، این که بازیگران در فیلم زیاد حرف نزنند به نظرم خیلی ایده‌ی فوق‌العاده‌ای بود، نمی‌دونم دیگه چرا اتفاق نمیافته، چون آدم می‌تونم به جاشون حرف بزنه، تخیل کنه، من خودم خیلی دوست داشتم. آخر فیلم جایی که چارلی‌چاپلین یک سری کلمات و حروف بی‌معنی رو کنار هم قرار میده و آواز می‌خونه واقعا جذاب بود، یک ریتم فوق‌العاده و لذت‌بخش. در کل شخصیت دوست داشتنی هست برای من و خوشحالم که این دو فیلم را ازش دیدم.

۲فروردین
Good-Will-Hunting

Good Will Hunting

خیلی فیلم خوبی بود، میشه گفت جزء دسته‌ی فیلم‌های انگیزشی قرار می‌گیره، نوع نگاه شخصیت‌های فیلم به زندگی باعث میشه آدم از ابعاد مختلف زندگیش رو بررسی کنه، یادم میاد وقتی دبیرستان بودم، معاون مدرسه بهم گفت تو هیچی نمیشی، اگر شدی من میگم خانومم برای کل مدرسه آش بپزه، نمی‌دونم چرا اون روز این جمله را گفت و از بین کل حرف‌هایی که احتمالا بهم زده فقط همین جمله یادم مونده، شاید صرفا به خاطر اینکه من جزء شلوغ‌کارترین بچه‌های مدرسه بودم، من دوست‌هایی که تیزهوشان درس می‌خوندن زیاد داشتم، یک بار بحث سر احمقانه بودن شرکت در المپیادهای علمی شد، یکی‌شون گفت مشکل تو اینه که نمی‌تونی قبول بشی این حرف رو می‌زنی، فرداش رفتم پیش معاون مدرسه و گفتم می‌خوام المپیاد فیزیک شرکت کنم، خندید و گفت ولمون کن، بالاخره ثبت نام کردم و مرحله‌ی اول فکر کنم دوم شده بودم و رفتم به معاون مدرسه گفتم حالا می‌تونی به خانومت بگی برای بچه‌های مدرسه آش بپزه، یادمه خیلی عصبانی شد و بعدش رفتم به بقیه‌ی بچه‌ها گفتم حالا می‌تونم بگم المپیاد چیز مسخره‌ای هست و فقط وقت آدم رو تلف می‌کنه؟ خیلی اتفاق باحالی بود توی زندگیم، مرحله‌ی بعدی رو شرکت نکردم، چون اصلا این کار را دوست نداشتم و امروز خوشحالم که ادامه ندادمش، من دوست دارم واقعا زندگی کنم، من هیچ علاقه‌ای ندارم یکی از استعداد‌هام رو بگیرم و تا زنده‌ام دنبالش کنم.

۱۰بهمن
مرد ایرلندی

مرد ایرلندی

این فیلم را به پیشنهاد یکی از دوستانم دیدم، فیلم بسیار خوبی بود، می‌تونم مثل تمام مطالبی که شاید در اینترنت باشه بنویسم وای خدای من، این هم یک شاهکار دیگه از مارتین اسکورسیزی بود، همون طور که انتظار می‌رفت و بازی فوق‌العاده و رویای رابرت دنیرو و آل پاچینو، مرد ایرلندی از محصولات اصلی نت‌فیلیکس است که در تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۱۹ به صورت اینترنتی منتشر شد، این فیلم با تحسین جهانی منتقدان همراه بود و در زمینه‌ی فیلم‌نامه، کارگردانی و عملکرد دنیرو، پاچینو و پشی خیلی ستایش شد، وقتی همه‌ی این‌ها را قبلا یکی نوشته چه کاریه خب منم دوباره بنویسم، شایدم نوشتم که بگم شما هم این فیلم را ببینید، درسته فیلم خوبی هست به نظرم حتما ببینید، ولی دوست دارم یک مدل دیگه‌ای درباره‌ی فیلم بنویسم، حتی ممکنه داستان فیلم هم طور دیگه‌ای ببینم، در ضمن اگر فیلم را ندیدید ادامه‌ی مطلب هم نخونید.

ادامه مطلب »
کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)