نوشتن

۲بهم

پسرکی سوار بر آکالاپوس

افسانه سوماترا و شیبالا – قسمت سوم

سوماترا که در حال پیدا کردن گاو نر بود، به جنگل های انبوهی رسید، لحظه ای ترس در چشمانش جمع شد، تا حالا این همه درخت یک جا ندیده بود، ولی تصمیم خود را گرفته بود و باید به راه خودش ادامه می داد، وارد جنگل شد، چند قدمی هنوز برنداشته بود که صدای عجیبی شنید و ناگهان دسته های زیادی از پرندگان که متوجه حضور او شده بودن، پرواز کنان به سمت او پرواز کردند و از جنگل خارج شدن، سوماترا که دیگه از ترس داشت سکته اول رو میزد، با خود کمی فکر کرد و با تنه ی یک درخت کوچک و سنگ برای خودش نیزه ای ساخت، البته نیزه قبلا اختراع شده بود و کار جدید و شاخی نکرده بود. ادامه مطلب »

۲۵دی

پس گاو نر کجاست؟

افسانه سوماترا و شیبالا – قسمت دوم

بعد از این که سوماترا برای اولین بار گاو را کشف کرد و تصمیم گرفت در زندگی خود گاوآفرین شود، حدود چهل روز می گذشت، در این مدت او از شیر گاو بهره ها جست و به مردم دهکده می فروخت و درآمد خوبی به دست آورده بود تا اینکه شیبالا هم به ریاضت خود پایان داد و به دهکده بازگشت و با دیدن این صحنه ها دچار استرس شدید شد که با این پسرک چه باید بکند، گویا با ریاضت کار به جایی نبرده بود، برای همین بین شاگردان خود بازگشت و تصمیم گرفت برای مدتی کاری به کار سوماترا نداشته باشد. ادامه مطلب »

۱۸دی

دویست سال قبل از عصر یخبندان

افسانه سوماترا و شیبالا – قسمت اول

دویست سال قبل از عصر یخبندان، دهکده ای در اون ور دنیا بود که الان حدودی بخوام بهتون بگم کجا بوده، وسط های اقیانوس آرام باید باشه الان، البته دیگه نیست، موقعیت جغرافیایی اون موقع رو می خواستم بهتون بگم، که پیرمرد فرزانه ای به اسم شیبالا و یه سری مردم عادی و یه پسر بچه ی خیلی شیطون و باهوش به اسم سوماترا زندگی می کردند، شیبالا در اون دهکده مدرسه ای بنا کرده بود تا اصول فرزانگی را به سایر مردم و شاگردانش آموزش بدهد. ادامه مطلب »

۵دی

نارنجی بزن رها کن این حرف ها رو

جمعه ها به خودیه خود دلگیر هست، حالا نبودن دلبر و یار هم بهش اضافه کنید، چه شود، گاهی دلتون می خواد با سر برید تو دیوار، نه به خاطر نبودن دلبر و یار، به خاطر اینکه سرتون خیلی درد می کنه، نمی دونم سرما خوردم، نارنجی زیاد خوردم، چی خوردم که اینقدر سرم درد می کنه، به هر حال چشم هام کمی می سوزه، دوست ندارم خونه بمونم، شال و کلاه می کنم تا برم کافه، یکم تنهایی بشینم و یاد روزهای خوش زندگیم بیافتم، شال و کلاه رو فقط به خاطر سرمای استخوان شکن این شهر می پوشم، ولی از برف و سپیدی خبری نیست، اینم شد زمستون آخه؟ رفتم نشستم توی سالار، بی قراری می کرد، روشن نمی شد، ازش خواهش کردم تو دیگه اذیتم نکن، دمش گرم قبول کرد و به هر زحمتی بود خودش رو روشن کرد و رفتیم به سمت کافه. ادامه مطلب »

۸آذر

یه عصر پاییزی با حبیب و جمشید

یه مدتی هست احساس می کنم خیلی تنها شدم، زیاد میرم کافه می شینم لااقل بین یه سری آدم باشم، البته آدم بودنشون رو نتونستم تشخیص بدم، ولی یکم غم و غصه هام رو فراموش می کنم، چند روزی میشه توی کافه حبیب و جمشید رو می بینم، یادم میاد این دو تا باید مرده باشن، ولی گویا دیوونه ها هیچ وقت نمی میرن، چند روزی هست، مثل من هر روز میان، اون میز رو به روییه می شینن، امروز که رفتم کافه جمشید باز هم همون جا نشسته بود، انگار اون میز رو برای همیشه رزرو کرده باشن، ولی حبیب رو اونجا ندیدم، جمشید خیلی من رو نگاه می کنه، یه جورایی روی اعصابم بود، بهش گفتم، آدم ندیدی؟ گفت، خیلی وقته آدم ندیدم ولی تو که آدم نیستی! ادامه مطلب »

۱۷مهر

ساختن سکویی برای پرواز

همسایه شازده کوچولو – قسمت هفتم

چهارشنبه که میشه دلم به تب و تاب میافته، فکر کردن به اینکه فرداش قراره برم به شازده کوچولو سر بزنم حالم رو دگرگون می کنه، آخه دیگه به هم عادت کردیم، وقتی قراره از مافارون برگردم زمین، دلم خیلی میگیره، وقتی هم که بر می گردم همش در انتظار برگشتن هستم و روزها رو پشت و سر هم میشمرم تا باز وقت سفر کردن برسه، انتظار خیلی چیز عجیبی هست، هم سخت و طاقت فرسا هست، هم شیرین و لذت و بخش، زمانی معنی منتظر واقعی بودن رو درک می کنید که یکی رو دیوانه وار دوست داشته باشید و ازش دور بیافتید. ادامه مطلب »

۱۰مهر

خودت رو کشف کن

همسایه شازده کوچولو – قسمت ششم

امروز هم خوشحال بودم هم ناراحت، خوشحال بودم چون بازم پنج شنبه شده بود و من می تونستم به سیاره ام تو کهکشان مافارون سفر کنم و ناراحت بودم چون باز هم داشتم غمگین می رفتم ولی خوشبختانه خوشحال برگشتم، خیلی عجیب بود، چون با بدترین شرایط ممکن رفتم، به هیچ چیز فکر نمی کردم و مستقیم رفتم به سیاره شازده کوچولو، یکم دیر رفتم برای همین شازده کوچولو، دو تا دستاش زیر چونه اش بود و زل زده بود به اون آتش فشان خاموشه تا من برسم. ادامه مطلب »

۳مهر

سیاره شما در مافارون کدومه؟

همسایه شازده کوچولو – قسمت پنجم

دیشب که ثانیه ها با سرعت هر چه تمام تر طی می شدند تا اولین ثانیه های پنج شنبه شروع بشه، فکر نمی کردم از همون ثانیه های اول، تلخ ترین روز سال رو برای من به ارمغان بیاره، همیشه آرزو داشتم پنج شنبه ها که قراره برم به سیارم و سری به شازده کوچولو بزنم پر انرژی باشم ولی نمی دونم چرا هر چی درد و مشکل هست برای همین پنج شنبه هاست، شاید اگر روزگار بهتر با من کنار میومد همه چیز یه جور دیگه میشد، اینقدر غم نبود، غصه نبود، با نشاط همه چیز ساخته میشد. ادامه مطلب »

۲مهر

آرامش سنگ یا برگ؟

مردجوانی کنار نهر آب نشسته بود و غمگین و افسرده به سطح آب زل زده بود. شیوانا از آنجا می گذشت. او را دید و متوجه حالت پریشانش شد و کنارش نشست. مرد جوان وقتی شیوانا را دید بی اختیار گفت:” عجیب آشفته ام و همه چیز زندگی ام به هم ریخته است. به شدت نیازمند آرامش هستم و نمی دانم این آرامش را کجا پیدا کنم؟”

شیوانا برگی از شاخه افتاده روی زمین کند و آن را داخل نهر آب انداخت و گفت:” به این برگ نگاه کن وقتی داخل آب می افتد خود را به جریان آن می سپارد وبا آن می رود.” سپس شیوانا سنگی بزرگ را از کنار جوی آب برداشت و داخل نهر انداخت . سنگ به خاطر سنگینی اش داخل نهر فرو رفت و در عمق آن کنار بقیه سنگ ها قرار گرفت. ادامه مطلب »

۱مهر

داستان زندگیتون رو بنویسید

همه ی ما به نوعی داستان رو دوست داریم، از بچگی کتاب داستان می خریدیم و الان باز هم اگر کتاب رمان و داستان بهمون بدن تا آخرش می خونیم، داستان ها فوق العاده هستند، چه خوب باشند چه بد، چون تفکرات ذهنی یک انسان هستند روی کاغذ، وقتی با دوستانمون داریم خاطره های دوران نوجوانی را مرور می کنیم، یه جورایی داریم داستان زندگی خودمون رو در اون برهه زمانی برای طرف مقابل تعریف می کنیم، در واقع داریم به نوعی خودمون رو به دیگران معرفی می کنیم. ادامه مطلب »

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)