۵فروردین
City lights

City lights

اولین فیلم بلندی بود که از چارلی چاپلین می‌دیدم. خیلی جالب بود، فکر نمی‌کردم بتونم با یک فیلم بدون کلام ارتباط برقرار کنم. داستان فوق‌العاده‌ای هم داشت. خیلی داستان فیلم با شخصیتی که از چارلی چاپلین در ذهنم ساخته بودم هماهنگ بود. یک آدم ساده با قلبی سرشار از مهر و محبت. ما انسان‌ها آروم آروم داریم فداکاری را برای همیشه فراموش می‌کنیم، بدون اینکه در نظر بگیریم چه بازخوردی برای خودمون به همراه داره و چه کمکی به خودمون می‌تونه بکنه.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)