۳فروردین
Modern-Times

Modern Times

این دومین فیلم از چارلی چاپلین بود که می‌دیدم، این که بازیگران در فیلم زیاد حرف نزنند به نظرم خیلی ایده‌ی فوق‌العاده‌ای بود، نمی‌دونم دیگه چرا اتفاق نمیافته، چون آدم می‌تونم به جاشون حرف بزنه، تخیل کنه، من خودم خیلی دوست داشتم. آخر فیلم جایی که چارلی‌چاپلین یک سری کلمات و حروف بی‌معنی رو کنار هم قرار میده و آواز می‌خونه واقعا جذاب بود، یک ریتم فوق‌العاده و لذت‌بخش. در کل شخصیت دوست داشتنی هست برای من و خوشحالم که این دو فیلم را ازش دیدم.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)