۱۷فروردین
Psycho

Psycho

خیلی فیلم عجیبی بود، راستش تا اواسط فیلم نمیشه تشخیص داد شخصیت اصلی داستان کی هست، حتی زمانیکه احساس می‌کنی متوجه شدی روند داستان طوری پیش میره که ناامید میشی و حتی من خودم کمی عصبی هم شدم، بعد تازه داستان شروع به پیچیده شدن می‌کنه که اصلا از فیلمی که در سال ۱۹۶۰ ساخته شده چنین انتظاری نداری، این روزها اینقدر داستان فیلم‌ها آبکی و پوچ شده که وقتی چنین فیلمی رو آدم می‌بینه سطح انتظارش خیلی میره بالا. من این فیلم رو دوست داشتم، البته نه به حدی که دوست داشته باشم دوباره ببینمش ولی به نظرم روایت داستانی خیلی جذابی داشت، ارزش یک بار دیدن رو به نظرم داره.

IMDb

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)