۱۸فروردین
Room

Room

نمی‌دونم از بین این همه فیلم چی شد که این رو انتخاب کردم ولی واقعا راضی هستم، فیلم خیلی عجیب و دلشوره آوری بود، این که یک نفر هفت سال از زندگیش رو در یک اتاق خیلی کوچیک سپری کنه، راستش این روزها که به بهانه‌ی بیماری کرونا از خونه بیرون نمی‌ریم و یه جورایی خودمون با اختیار خودمون قرنطینه رو انجام دادیم، احساس جالبی نیست، تازه ما می‌تونیم اگر دوست داشتیم بریم بیرون، خرید کنیم و …، می‌دونید کلا گیر افتادن در یک فضای بسته خیلی زجرآور هست، برای همین از هواپیما خوشم نمیاد، انگار وقتی درش رو می‌بندن دیگه داخل هواپیما گیر افتادی، از این موضوع که بگذریم، به دنیا اومدن در یک اتاق و زندگی کردن به مدت پنج سال بدون اینکه بدونی دنیای بزرگ‌تری هم اون بیرون هست به نظرم خیلی ترسناک هست، این موضوعات واقعا هنرمندانه در فیلم پیاده شده بود طوری که خیلی کامل، احساس ترس، نگرانی، تعجب و … در بیننده ایجاد می‌کرد، حداقل برای من که این طور بود، خیلی فیلم جذابی بود، پیشنهاد می‌کنم حتما ببینیدش.

IMDb

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)