برچسب: برهان

۱اردیبهشت

یک فروردین به یاد موندنی

امسال بر خلاف سال های پیش هیچ برنامه ی از پیش تعیین شده ای ندارم و سعی می کنم در لحظه تصمیم بگیرم این بدین معنی نیست که بی برنامه حرکت می کنم، بلکه به این معنی هست که صرفا مسیر و جهت حرکت رو مشخص کردم و برای قدم به قدم اون برنامه ریزی نکردم چون هم از لحاظ جسمی خیلی رو به راه نیستم برای اجرای یک برنامه ی دقیق و سنگین و هم از نظر روحی شرایط مساعدی ندارم ولی با این وجود وسط یک نبرد سخت قرار گرفتم که چه دوست داشته باشم چه نداشته باشم باید بجنگم و تصمیم دارم حالا که قرار بر جنگیدن هست بی نظیر بجنگم و هر روز خودم رو به خودم اثبات کنم. ادامه مطلب »

۱۴فروردین

یک ماجراجویی بی نظیر دیگه هم تمام شد

همیشه با این واقعیت که هر سفری بالاخره روزی تموم میشه مشکل داشتم، چون بعد از اون مجبورم چند روزی با دلتنگی ها و خاطرات سفر دست و پنجه نرم کنم، به نظرم این سخت ترین قسمت یک سفر هست، راستش وقتی با آرش و میلاد تصمیم گرفتیم این کار رو شروع کنیم هیچ تصویر مشخصی از آنچه اتفاق خواهد افتاد نداشتیم و امروز که سفر تمام شده و داریم به نتیجه ی کاری که انجام شده فکر می کنیم واقعا برامون لذت بخش هست، چون خیلی متفاوت تر و عالی تر از چیزی که تصورش رو می کردیم شد، حداقل برای من که این طور بود، یه جورایی از سختی ها و شب نخوابی هایی که کشیدم راضی هستم و به نظرم ارزشش رو داشت. ادامه مطلب »

۸فروردین

چیزی که می خواستم نشد!

یک سال و نیم پیش آرش میلانی پروژه ی آموزشی را شروع کرده بود به اسم اوردینگ که یکی از کارهاش آموزش نیروی متخصص برنامه نویس بود، این موضوع برای من خیلی جذاب اومد، من هم شش سال پیش پروژه ای را به اسم کوله پشتی شروع کرده بودم که یکی از بخش های اون طرح برهان بود، برهان مخفف (برنامه ریزی، رشد، هدایت، آموزش، نوجوانان) ایرانی هست، این طرح بیشتر به شناخت توانایی های نوجوانان می پرداخت و سعی می کردیم در این طرح با برنامه های مختلف باعث بشیم بچه ها بیشتر خودشون رو بشناسند و در آینده مسیری را انتخاب کنند که بتوانند در اون مسیر حرف برای گفتن داشته باشند. ادامه مطلب »

۲۴اسفند

من آماده ام بزن بریم

خیلی وقت بود توی زندگیم سمت کارهای پر دردسر نرفته بودم و کارهایی که به قول یکی از بچه ها از جیب چیزی نزاریم، بدون شک چیزی توش نیست و فقط یک سری دیوونه اقدام به انجام چنین کارهایی می کنند، کاری که فقط نقطه ی شروع اش مشخص هست و نقطه ای که بهش خیره شدیم و قراره به اون سمت حرکت کنیم، نمی دونیم واقعا چه چیزهایی در انتظارمون هست و تصمیم هم نداریم قدم به قدم اون رو بنویسیم و برنامه ی فردا رو از الان بدونیم، چون طبق قراری که با خودم گذاشتم تصمیم دارم در لحظه تصمیم بگیرم و هیجان تصمیم گیری را هر روز و هر روز داشته باشم، البته بدون شک می دونیم قراره کجا بریم ولی مسیر را روزانه مشخص می کنیم. ادامه مطلب »

۱۹مرداد

برای خودت احترام قائل شو

امروز قصد دارم درباره مطلب مهمی اظهار نظر کنم، اصلا از همین اظهار نظر کردن شروع می کنم، آیا شما جرأت اظهار نظر کردن دارید؟ حدودِ چهار سال پیش من یک پروژه دانش آموزی را طراحی کردم به اسم برهان، به معنی برنامه ریزی، رشد، هدایت و آموزش نوجوانان ایرانی، که این پروژه طوری طراحی شده بود تا طی چهار سال با پنجاه دانش آموز در حوزه های مختلف کارهایی انجام بدیم، تا فقط یک چیز را تقویت کنیم و اون «عزت نفس» بود، اعتقاد داشتیم اگر این مورد را بتونیم بالا ببریم، حل کردنِ بقیه مشکلات از عهده خودشون بر میاد، اولین دوره مخاطبین ما بیشتر دانش آموزانی بودند که در مدارس خاصِ شهر درس می خودند و خانواده هایی تحصیل کرده داشتند ولی شاید به جرأت بتونم بگم بیشترشون از عزت نفس پایینی برخوردار بودند.

یکی از مخاطبین ما روحیات لطیفی داشت، شعر می گفت، بعد رفته بود رشته تجربی، شاگرد متوسط به پایینی بود، هیچ کس علاقه ای به ارتباط با اون رو نداشت، خودش هم اصلا خودش رو باور نداشت، توی خونه آقا دکتر صداش می کردند و از آرزوهاش دکتر شدن بود، وقتی با هم صحبت می کردیم، گویی اصلا از خودش هیچ چیزی نداشت و قرار بود پدر و مادرش رو به آرزوهاشون برسونه، خودش زیر دست و پای اونا لِه شده بود، کارهایی می کرد که دیده بشه، تا مشکلاتش رو پشت اونا پنهان کنه، تا اینکه بالاخره یه روزی تصمیم گرفت عزت نفس داشته باشه، و تغییر رشته داد، رفت علوم انسانی، ابتدای کار مورد تمسخر همه قرار گرفت، حتی خانوادش بهش محل نمی زاشتن، تا اینکه آروم آروم شکوفا شد، توی آزمون های موسسات رتبه زیر ۱۰ میاورد و عکسش روی نشریات زده می شد، المپیاد ادبیات هم طلا گرفت، سربازی و کنکور و همه چیز براش حل شد، همه یه جور دیگه نگاهش می کردن.

یکی دیگه از بچه ها، علاقه ی بسیار شدیدی به کامپیوتر داشت، اصلا دل و روده ی سخت افزار و نرم افزار را در آورده بود، باور کنید همین الان هم که بچه ها دچار مشکلی میشن به اون زنگ می زنن، ولی ایشون تو خانواده ای بزرگ شده بود که همه دکتر بودند و راه سعادت فرزندشون رو در پزشک شدنش می دیدن و اینکه این بنده ی خدا فقط با دکتر شدن می تونست به موفقیت برسه و به مردم خدمت کنه، یادمه توی این چهار سال تحت شدید ترین فشارهای روحی و روانی محصور شده بود تا فقط و فقط درس بخونه تا فرزند دو تا دکتر خدای نکرده مهندس نشه و خدا راضی نباشه، بعد از کنکور، دکتر که نشد هیچ، به بدترین شکل ممکن افسرده هم شد، باور کنید بعضی از خانواده ها هنوز معنی و مفهوم کمک کردن و کنترل کردن و هدایت کردن رو نفهمیدن. ادامه مطلب »

۲فروردین

معرفی کتاب

عنوان : بیگ بنگ، فلسفه و خدا

من وقتی بچه بودم، همش به این موضوع فکر می کردم که « از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود و به کجا خواهم رفت» تا مدت ها درگیرش بودم، تا اینکه به طور کلی از کجا آمده ام و به کجا خواهم رفت رو از ذهنم گذاشتم کنار و گفتم حالا که اومدم و روزی هم خواهم رفت، این وسط که خودم هستم باید چه کار کنم و چه کارهایی می تونم انجام بدم.

آیا نظریه‌ی انفجار بزرگ درست است؟ نظریه‌ی بیگ بنگ به لحاظ فلسفی و از دیدگاه ادیان به تایید کدام نتایج می انجامد؟ آیا خدا وجود دارد؟ آیا وجود خدا با داده های علمی و دلایل عقلی و منطقی اثبات می شود؟ به راستی، آیا قوانین علمی، تشکل های جهانی، تمام جانداران، تصادفی به وجود آمده اند یا محصول آفرینشی هوشمندانه هستند؟ پاسخ هایی که به فراخور این پرسش ها داده خواهد شد، در این که به چه چیز باور داشته باشیم و نیز ، در خصوص این که آیا حیات مفهومی دارد یا خیر، نتایج مهمی به همراه خواهد داشت.

با وجودیکه اون دو سوال اساسی رو کنار گذاشتم، ولی در گوشه ‌ی ذهنم با خیالی راحت به دنبال پاسخ اونها هستم، خوندن این کتاب کمک خیلی جدی برای پیدا کردن پاسخ این سوالات در ذهنم انجام داد و منجر شد به آشنایی من با برخی عقاید و پاسخ هایی به همین سوالات از نگاه برخی ادیان و عرفان های جهان.

big-bang

  • نام پدیدآوران : جانر تاسلامان، تالیف و ترجمه: رامین کریمی ثالث
  • مشخصات نشر :  تهران ، هورمزد ، ۱۳۹۲
  • موضوع : خدا  – اثبات – کیهان آفرینی .
  • وب سایت : www.hoormazd.com
کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)