۷مهر
آمادئوس

آمادئوس

این فیلم داستان زندگی ولفگانگ آمادئوس موتسارت بود، قبل از دیدن این فیلم فقط اسم موتسارت رو شنیده بودم، اگر بهم نمی‌گفتن که یکی از آهنگسازان برجسته‌ی دنیا بوده شاید برای همیشه فکر می‌کردم باید نقاش بزرگی بوده باشه، حالا چرا؟ نمی‌دونم راستش. واقعا داستان جالبی داشت، نمی دونم چرا خدا وقتی به یکی استعداد خاصی عنایت می‌کنه یک خل و چل بازی هم در کنارش بهش میده، انگار باید همیشه هر چیز ایده‌عالی یک نقص هم داشته باشه، حالا چرا؟ اینم نمی‌دونم. شاید برای اینکه وقتی رفتیم اون دنیا کاملش رو بهمون بده و اونجا قراره از یک چیز کامل لذت ببریم، البته ناقص بودن در این دنیا هم خیلی بد نیست. بگذریم از اونجایی که در ایران خیلی به موسیقی اهمیت داده میشه فکر کنم نهایتا آهنگ‌های موتسارت رو در آسانسور یا تلفن گویا شنیده باشم، اونم چون نمی‌دونستم کی بوده، فقط از موسیقی لذت می‌بردم. من این فیلم رو دوست داشتم به خصوص سمفونی آخرش رو واقعا دوست داشتم.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بزار

درباره ابوالفضل فتاحی

این روزها خیلی به این موضوع فکر می‌کنم که واقعا فلسفه‌ی وجود من چیه در این دنیا، اصلا دوست ندارم سرم و بندازم پایین و دنیا برام تصمیم بگیره که چی بشم، اصلا این فکر که اختیار زندگیم دست خودم نیست واقعا آزاردهنده است برام، هیچ وقت زمانم رو به کسی نفروختم که در ازاش مبلغی برای زنده موندن و خوشحال بودنم بهم بده، البته خیلی به دوستانم هدیه میدم، احساس می‌کنم باید دوستان فوق‌العاده‌ای را انتخاب کنم، باهاشون تعامل کنم و زمانم رو بهشون هدیه بدم، تا بتونیم با سینرژی که ایجاد میشه، کارهای تاثیر گذاری انجام بدیم و در این دنیا منشاء اثر باشیم.

پاسخ دادن

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شدفیلدهایی که ستاره دار هستند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

کلیه حقوق این سایت تا سال ۱۹۸۶ محفوظ بوده و از اون سال به بعد کسی بابت حفاظت از این سایت پولی بهم نداد، بنابراین چیزی هم دیگه محفوظ نیست :)