بلید رانر
فیلم خیلی عجیبی بود، ولی با توجه به سال ساخت فیلم، تصورشون از سال ۲۰۱۹ برام خیلی جالب بود. نمیدونم چرا اینقدر آدم دوست داره موجودی شبیه خودش خلق کنه، نمیدونم چه مرضیه! بعد جالب اینجاست که باید تشخیص بدیم حالا اینی که روبرومونه آدمه
فکر کنم آدم خیلی تنهاست!
هر روز صبح ساعت ۸:۰۰ از خواب بیدار میشم، بعد احساس تنهایی، ترس، استرس و اضطراب شدیدی میاد سراغم، با خودم میگم چرا باید الان از خواب بیدار بشم، چه کسی اون بیرون منتظر منه؟ واقعا دلیل این حجم از احساسات عجیب رو درک نمیکنم،
توتفرنگیهای وحشی
این فیلم رو خیلی دوست داشتم، روایت داستان واقعا برام جذاب بود، من همیشه دوست داشتم زندگی خودم رو از نقطه نظر دیگران ببینم، یا حداقل از یک زاویهی دیگه که خودم نیستم، باید جالب باشه. نکتهی جالب دیگهی فیلم راحت بودن آدمها برای قضاوت
گاهی فقط دوست دارم بخوابم!
بعضی وقتها در زندگیم پیش میاد که فقط دوست دارم بخوابم، نمیدونم به خاطر وجود افسردگیه، یا اضطراب، به خاطر حجم زیادی از کارها، فقط میدونم به خاطر بیهدف بودن و بیبرنامه بودن نیست، چون در زندگیم هیچ وقت اینقدر هدف و برنامه نداشتم، شاید
مرد سوم
علاقهام به فیلمهای قدیمی خیلی بیشتر از فیلمهای جدیده، چون از نظر محتوایی واقعا غنیتر هستند، این فیلم رو هم دوست داشتم، داستان فیلم واقعا برام جذاب بود. انتهای فیلم به راحتی قابل تشخیص نبود. اتفاقی که در فیلم در رابطه با دوستی خیلی صمیمی
گزارش هفتهی پنجم از چالش دوازده
این هفته تجربیات بینظیری داشتم، چیزهای جدیدی در خلبانی یاد گرفتم برای همین میتونم بگم هفتهی خیلی جذابی داشتم ولی از طرفی چند روز آخر هفته رو جالب سپری نکردم، سردرد شدیدی داشتم و اصلا دلم نمیخواست از روی تخت بلند بشم، راستش اصراری هم
همه چیز رو مستند میکنم!
از اتفاقات جذاب این چند وقت مستندسازی خودمه. علاقهی عجیبی پیدا کردم به مستند کردن همه چیز، هر چیزی که به ذهنم میاد یا در حال انجامش هستم رو دارم مستند میکنم، نمیدونم میخوام دقیقا چه کار کنم ولی برام جذاب شده. شاید این معجزهی
وقتی میدونم کارم تا حدی اشتباهه!
هیچ وقت در زندگیم نفهمیدم آدم باهوشی هستم یا خنگ، شایدم چیزی بین این دو تا باشم، نمیدونم. ولی انصافا آدم عاقل وقتی میدونه به صورت عادی و روزمره استرس و اضطراب زیادی رو تحمل میکنه حتی بدون دلیل، بعدش میاد یک برنامهریزی خیلی سنگین
وی مثل وِندتا
خیلی برام جالب بود که این فیلم رو به صورت اتفاقی در این روزها دیدم، واقعا عالی بود. جالب اینجاست که این فیلم هم قبلا دیده بودم ولی چون زمان زیادی ازش گذشته بود خیلی از صحنهها رو از یاد برده بودم ولی باز هم
حس ششم
این فیلم رو قبلا دیده بودم ولی اصلا یادم نمیومد آخر فیلم چطوری تموم میشه، برای همین نشستم و دوباره دیدمش و چقدر عالی و جذاب بود. به خصوص سکانس پایانی فیلم. بازیگر کودک فیلم رو قبلا در سکانس پایانی فیلم فارست گامپ دیده بودم،