تئاتر خشم قلمبه

می‌خواستم این تئاتر رو پنج‌شنبه بعد از دندانپزشکی برم ببینم ولی دیدم ردیف اول جا نداره بی‌خیال شدم، از اونجایی که تجربه‌ی دفعات قبلی نشون داده بود سالن‌های کانون پرورش فکری کودکان چون صحنه‌ی اجراش ارتفاع نداره، ردیفه‌های دیگه دید خوبی نداره و بچه رسما اذیت میشه به خصوص اگر یک آدم بزرگ هم جلوش نشسته باشه. از این که بگذریم صندلی‌های افتضاحی هم داره سالن بوستان، واقعا برای ما بزرگ‌ترها مصیبت هست. ولی خود نمایش رو دوست داشتم، دکور خوبی داشت، براش هزینه شده بود، بازیگران هم جالب بودن، به نظرم یک بچه‌ هم اون وسط کرده بودن بین بازیگرها، البته خوشحالم که شروع خوبی داره، حداقل تجربه‌ی بازی روی صحنه رو در این سن داره کسب می‌کنه ولی هنوز تا بازیگری خیلی فاصله داشت به نظرم. داستان هم به نظرم جالب بود، به خصوص برای لیلی که گاهی از این خشم تو خونه استفاده می‌کرد، این که یک سری چیزها رو بچه در قالب تئاتر یاد می‌گیره واقعا برام جالبه.